The Parenthood Family

Mijn kind wordt…

‘’Mijn kind wordt de nieuwe Einstein, Steve Jobs of Mark Zuckerberg!’’

‘’Ik wil dat mijn zonen rechter, hersenchirurg en  psychiater worden. Daarnaast moeten zij later in een vrijstaand huis wonen met  minimaal drie slaapkamers, drie badkamers en een sauna. Oh ja, én een zwembad! En zeker een jaguar, Porsche en een Aston Martin in hun garage hebben. Hun partners moeten advocaat, directeur van een groot bedrijf zijn of een bankdirecteur. Ze moeten maximaal 2 kinderen krijgen; een koningspaar uiteraard, die tweetalig worden opgevoed. Ze moeten tenminste drie muziekinstrumenten kunnen spelen en in Erasmus-klassen zitten. En daarnaast op hoog niveau aan golf, polo en tennis doen’’
Ja serieus, dit zijn echt dingen die ouders wensen en verwachten van hun kinderen.
Hoewel sommige ouders dit niet luid op uitspreken, is het wel terug te zien in hun gedrag.

I mean, can you feel the disappointment wanneer deze kinderen leraar, muzikant en bouwvakker worden? In een flat wonen en op de fiets naar het werk gaan of in een derdehands auto rijden? En hun partners bij de bakker werkt, huisvrouw of interieurverzorger zijn? Niet te spreken over de 5 kids die alleen straattaal kennen en allemaal naar speciale scholen gaan?

Still, dit is wat sommige ouders dagelijks toch van hun kinderen verwachten. Vooral of eigenlijk bijna altijd als het gaat om schoolprestaties. In parenthood zie en hoor ik veel ouders die willen dat hun kinderen bij de top 3 van beste leerlingen behoren in de klas.
De kinderen moeten allemaal minimaal VWO advies- niveau hebben. “Is mijn kind niet hoogbegaafd?” 
Of bij het sporten; “ is het geen talent?” “De andere kinderen doen maar wat, maar mijn kind die kan het echt..” Yeah right, als jij het zegt..

Natuurlijk, alle ouders willen het beste voor hun kind. Misschien is het wel biologisch bepaald; om het menselijk ras te laten overleven, moet de ene generatie het beter doen dan de vorige.

Maar er is een verschil. En dat verschil heeft te maken met de manier waarop en waarin kinderen aangemoedigd worden.

Let me get this straight; ik zeg niet dat ik niets van mijn eigen kinderen verwacht… Oh, hell no! Ik verwacht, in elk geval zolang als dat zij in mijn huis wonen, dat zij zichzelf en anderen met respect behandelen. Dat zij zichzelf afvragen: hoe kan ik mezelf uitdagen om te kunnen groeien als mens?

In plaats van de nadruk te leggen op de academische prestaties en sportprestaties, zou de nadruk gelegd moeten worden op hoe de weg ernaar wordt bewandeld. Hoe ga je als kind om met het maken van fouten, met falen en teleurstellingen? En hoe vind je de kracht, de motivatie en het doorzettingsvermogen om weer door te gaan? Het is als kind belangrijk om te leren om niet te blijven hangen in één enkele manier van doen, maar om vooral open te staan voor verschillende manieren om met een situatie om te gaan. Trouwens, dat geldt ook voor volwassenen(:
En om humor en plezier te hebben, te kunnen relativeren en open te staan voor veranderingen.

In the end  bepalen kinderen zelf hoe zij zich gedragen. Het is aan hen om een keuze te maken in wat zij willen worden en hoe zij hun leven willen invullen. Zij horen hun eigen leven te kunnen leiden niet de dromen en verwachtingen van hun ouders te hoeven nastreven.
Van ze houden en ze accepteren zoals ze zijn zou meer dan genoeg moeten zijn.

Tags: