Reflexions

Me, myself and I: de Perfectionist

Wist je dat je uit meerdere delen, zeg maar ‘ikken’ bestaat?

Luister eens goed naar jouw eigen gedachten of over wat je over jezelf zegt; ‘ik ging te lang door’, ‘ik doe het nooit goed’, ‘het moet zoals ik het wil’.

Herkenbaar toch? Nou al deze en meer zijn dus jouw delen of ikken.

Elke maand behandel ik 1 van deze ikken, hoe deze ‘ik’ misschien ontstaan is, wat de kwaliteiten en de valkuilen van deze ‘ik’ is en hoe je deze ‘ik’ zelf kan inzetten.

De Perfectionist.

Yes, we all have it. In de hulpverlening soms ook omschreven als de innerlijke criticus.

Het is die stem die altijd op de loer lijkt te liggen en bij bijna alles wat je doet over jouw schouder, in je oor tegen je praat, uiteraard in een negatieve toon.
Mijn perfectionist is koppig en moeilijk tevreden te stellen. Volgens haar (bij mij is het een oude vrouw) is alles nooit goed genoeg.

Ontstaan

Als kleine jongen of meisje leer je al wat je moet doen om erkenning en waardering van jouw ouders te krijgen. Netjes op de bank zitten, lief zijn tegen de hond, netjes met 2 woorden praten tegen een volwassene. Aan het verbale en non-verbale gedrag van jouw ouders kon je zien wat ze wel accepteerde en wat niet. Ik zie mijn moeder nog zo naar mij kijken als ik iets niet had gedaan…als blikken konden doden (remember the look?).
En dus deed je er alles aan om alles zo perfect mogelijk te doen, wie wil er nou falen of teleurstellingen zien bij een ander door iets wat jij hebt gedaan?

Kritiek krijgen van een ander moest dus vooral voorkomen worden.

“No one can judge you better than yourself”

Dit moet de gedachte inderdaad zijn geweest; jezelf afwijzen voordat een ander dat doet.

Functie

Dit is dus eigenlijk ook gelijk haar functie; zij wil dat je geaccepteerd en gewaardeerd wordt en dus doet zij er alles aan dat je jouw opdrachten haalt.

Best lief toch? Eigenlijk een hele mooie intentie.
Verder kan ze je helpen om jezelf te verbeteren, jezelf uit te dagen. Het is alleen de manier waarop wat vervelend is; het continu geklaag over wat er allemaal niet goed is en wat beter kan. Dat is vermoeiend!

Valkuil

Als zij te lang en te vaak aan het woord is, kan het zorgelijk worden. Want er ze zal ALTIJD iets vinden om over te klagen…ALTIJD. En dat dit slecht is voor jouw zelfvertrouwen is een understatement. Maar ook voor de mensen om je heen. Onbewust kan je soms door jouw perfectionist ook het perfecte van anderen verwachten. Bijvoorbeeld van jouw kind (en op deze manier geef je het dus door) of van jouw partner, collega etc. Het is nóóit goed genoeg. Niet echt fijn om mee samen te leven/werken.

Mildheid

Dat is wat er nodig is. Mild zijn voor jezelf betekent accepteren dat je mens bent en dus fouten maakt, niet perfect hoeft te zijn en niet alles kan. Ik bedoel; je ziet een pauw toch ook niet zich minder trots voelen omdat één veer niet goed zit?

Zaak dus om jouw perfectionist gerust stellen; dat datgene waar zij  bang voor is zeer waarschijnlijk niet zo erg is als dat zij denkt. Dus zaak om ook na te gaan waar zij zo bang voor is en hoe reëel het is.
Daarna is het belangrijk om haar dan elke keer weer duidelijk te maken dat je niet meer het kleine kind bent van toen die niet met kritiek, teleurstellingen om weet te gaan.

Tips:

Stel jezelf deze vragen:

  1. Hoe herken ik  mijn perfectionist?
  2. Waar beschermt ze mij tegen?
  3. Welke hoe kan ik haar inzetten?
  4. Hoe stel ik haar gerust?

-Meriam-