Nieuws

In my opinion | Who’s job is it to like you?

“It’s not your job

to like me…

it’s mine”

– Byron Katie

Wat we allemaal FOUT doen (ja, ook jij en ik, ja!)

Ja, dat wil je wel weten he, wat we allemaal fout doen… een ieder van ons.

Laat me eerst beginnen bij het begin.
De meeste van ons willen zich ontwikkelen, op welk gebied dan ook.
We willen ervaren en voelen dat hetgene wat we doen, belangrijk is, dat we ergens nodig zijn. Dat we dus een bijdrage leveren en dat het opgemerkt wordt. Kortom, we willen een fijn gevoel over onszelf hebben. We gaan er zelfs zo ver dat we onderzoeken doen naar hoe wij het beste uit onszelf kunnen halen; wat is er nodig, wat draagt bij, wat is niet handig of gewoon slecht.
En dan laten we het aan een ieder zien, zijn er trots op, praten erover.. en dan houdt het meestal daarbij op.

Wat we wel doen is ons toch richten op juist datgene wat niet goed voor ons is.

Een voorbeeld:

Uit talloze onderzoeken blijkt dat de media ons sterk beïnvloed in de manier waarop we leven, zelfs zo erg dat het ons zelfbeeld kan bepalen.
We weten zelfs de trucs die ze hiervoor gebruiken..lees die zin eens nog een keer: we weten zelfs de trucs die ze hiervoor gebruiken..en toch blijven we deze media opzoeken. Jip, jij ook.

Zeer waarschijnlijk ben jij ook iemand die het leuk vindt om af en toe, soms, meestal of altijd in modebladen te kijken. Wat zie je; telkens de zelfde soorten modellen, met een bepaalde tas, schoen, jas, sieraad of kleding. Serieus, die keren dat ik in deze bladen kijk voel ik me (bijna, nadruk op bijna) depressief worden. Al het moois in alle kleuren en waarvan ik weet dat het me goed zou staan (hihi).

Want dat wordt ons voorgeschoteld: wat je moet hebben om er mooier, beter uit te zien, om erbij te horen.. wat haaks staat op alle wetenschappelijke onderzoeken over zelfontwikkeling/ zelfbeeld etc.

En toch blijven we de bladen kopen en is het een miljardenindustrie geworden.

Wat wij dus allemaal fout doen, is te luisteren naar wat een ander (in dit geval de media) vindt dat bij ons past om ons beter te voelen. We weten dat het een truc is en toch blijven wij erin investeren.  

Het erge eraan is misschien nog wel dat we onze kinderen er ook in mee nemen en dat we elkaar er op afrekenen als de ander er niet bij loopt zoals het voorgeschreven wordt (what’s hot and what’s not).

Stel: jij vindt het lekker om in jouw oude geripte jeans te lopen. Je voelt je er super in, you got that feeling, as if you could touch the sky. En dan loop je langs een billboard dat net veranderd is naar een reclame waarop staat dat oude geripte jeans echt niet meer kunnen en asociale, minderwaardige kleding is…

Hmm je moet dan heel stevig in je schoenen staan (die gelukkig nog wel kunnen) om overeind te blijven en het touch-the-sky gevoel te blijven houden. Diep van binnen weet je dat dit een truc is van de mode-industrie om je weer de winkels in te lokken en toch… kan het rot blijven voelen.

Wat er dan nodig is, is inzicht.
Huh?
Wat velen van ons vergeten is dat om tot verandering te komen, je eerst kennis en dus inzicht moet opdoen. Want als je eenmaal weet hoe jij denkt, voelt en waarom jij je gedraagt zoals jij dat doet maar ook hoe bijvoorbeeld marketing werkt, dan kom je erachter waarom je in hun trucs trapt.

Ik blijf het bijzonder vinden dat de meeste van ons wel informatie opzoeken, cursussen volgen om te weten hoe een apparaat werkt, maar niet hetzelfde doen als het gaat om ons eigen functioneren.

Het tweede wat er nodig is, is het maken van een keuze over de persoon die jij wilt zijn.

Stel jezelf de vraag: wil ik iemand zijn die een ander laat bepalen hoe ik mij gelukkig en fijn kan voelen? Of wil ik iemand zijn die hier zelf de controle over heeft?
Seriously, who’s job is it to like you?

-Meriam-

 

                                                            Remember when I asked you for your opinion?
Yeah, me neither…